Monthly Archives: Listopad 2016

Melisa – zabiegi

Łącznie z zabiegami spulchniającymi wykonuje się nawożenie pogłówne azotem a na plantacjach wieloletnich – również fosforem i potasem. Zaniedbanie przedzimowych zabiegów pielęgnacyjnych utrudnia i opóźnia prace wiosenne, zwiększając ich pracochłonność. Do celowych zabiegów przedzimowych należy obredlenie roślin, dla zabezpieczenia szyjek korzeniowych przed spadkami temperatur w okresie zimy i wczesnej wiosny, zwłaszcza w przypadku braku okrywy

Uprawa melisy

Rozsadniki melisy zakłada się pod koniec kwietnia i na począt- | ku maja na ziemi zasobnej, ciepłej, próchnicznej. Nasiona sieje się w rzędy co 25 cm na głębokość 1 cm. Na założenie 1 ha plantacji potrzeba 6—8 arów rozsadnika, na którym należy wysiać 2,5— —3 kg nasion. Wschody ukazują się po 2 tygodniach i są

Melisa lekarska

Melisę lekarską uprawia się z nasion. Materiał siewny stanowią suche owoce — niełupki. Kształt niełupki jest jajowato-wydłużony. U nasady widoczny jest biały znaczek. Powierzchnia jest prawie gładka, od ciemnobrązowej do prawie czarnej. Melisa bywa często mylona z kocimiętką, ze względu na podobny zapach. Niełupki kocimiętki różnią się jednak od melisy kształtem i wyglądem. Są bowiem

Plantacja malwy

Materiał siewny stanowią suche owoce — niełupki, otrzymywane z rozpadających się wieloowocowych rozłupek, charakterystycznych dla rodziny ślazowatych. Niełupka jest płaska, prawie okrągła, otoczona ze wszystkich stron grzebieniastą kryzą owocni. W miejscu, w którym kryza nie obejmuje nasienia, widoczny jest spiczasty wyrostek. Powierzchnia niełupki jest nierówna, owłosiona na grzbiecie, wyraźnie sfałdowana. Barwa jej jest żółtawoszarobrunatna. Średnica

Malwa czarna

Malwa czarna jest wprawdzie byliną w uprawie, jest jednak traktowana jako dwu-, rzadziej trzyletnia. W pierwszym roku wytwarza jedynie rozetę składającą się z dużych ogonkowych liści, w następnych wydaje zazwyczaj kilka wysokich wzniesionych łodyg, na których gęsto są osadzone duże kwiaty. Dla dekoracyjnych kwiatów i długiego okresu kwitnienia jest często uprawiana jako roślina ozdobna. Jest

Mak i szkodniki

Mak atakowany jest przez mszycę trzmielinowo-burakową, gatunek uszkadzający wiele roślin. Wyrządza ona duże szkody wysysając soki roślin oraz przenosząc choroby wirusowe, które powodują zahamowanie wzrostu, deformację pędów, niejednokrotnie zamieranie kwiatów a nawet roślin. Do zwalczania stosuje się Anthio, Bi-58 EC lub Sadofos płynny 30, Fekama-dichlorfos 50, Owadofos płynny 50, Winylofos płyn. 50, Metation E-50. Opryskiwać

Mak

Mak uprawia się wyłącznie z siewu nasion do gruntu. Nasiona maku są drobne, nerkowate, nieco spłaszczone, o powierzchni głęboko dołkowanej. Uprawiana obecnie dla przemysłu zielarskiego odmiana KM ma nasiona o barwie niebieskawoszarej. Długość nasion tej odmiany wynosi 1—1,5 mm, szerokość 0,5—1,1 mm i grubość 0,5—0,8 mm. Masa 1000 ziarn mieści się w granicach 0,5—0,6 g.

Zbiór maku

Makówki zbiera się ręcznie lub maszynowo, gdy liście i łodygi zaczynają usychać, a nasiona szeleszczą w makówkach i nabierają właściwej barwy. Przed omłotem snopki wymagają dosuszenia na polu lub pod dachem; omłot wykonuje się na zwykłej młocarni, a nasiona oczyszcza na wialniach, młynkach i czyszczal- niach. W celu uzyskania makowin zbiór ręczny lub mechaniczny wykonuje

Ochrona majeranku

Majeranek porażają choroby, powodowane przez grzyby z rodzaju Fusarium lub Phoma, pojawiające się już w inspektach, na skutek których liście przybierają żółtawe zabarwienie, a siewki przyhamowane są we wzroście. Równolegle może wystąpić zgorzel, wywołując czernienie i przewężanie się łodyżki w części podliścieniowej, a w konsekwencji więdnięcie, a nawet zamieranie roślin. Chore rośliny należy usuwać z

Uprawa majeranku

Z zabiegami spulchniającymi łączy się pogłówne nawożenie azotem. Majeranek łatwo ulega zachwaszczeniu i dlatego wymaga terminowego i dokładnego pielenia w rzędach co najmniej trzykrotnie w ciągu okresu wegetacji. W międzyrzędziach chwasty niszczy się planetami i pielnikami, zaopatrzonymi w ostre noże kątowe, działające płytko, aby nie wydobywać z głębi nasion chwastów, stanowiących źródło dalszego zachwaszczenia. W